In de loop van 2005 werd de werkgroep Missie, Ontwikkeling en Vrede benaderd door de Bussumer Peter van Marissing met de vraag, of de parochie van de H. Maria hem financieel kon helpen met de ontwikkeling van een coöperatie in de Dominicaanse Republiek, “Fundación San Martín de Porres”
We zeggen graag “ja” op deze vraag en hebben dit project daarom geadopteerd voor een heel jaar, te beginnen met de vastenactie 2006.

Een Bussumse missionaris
Peter is Bussumer. Hij werd in 1963 gewijd tot priester in de orde van de Dominicanen. Kort daarop was het groot feest in de H. Hartkerk, toen hij daar voor de eerste keer voorging in de Eucharistie. Vele parochianen uit de voormalige H. Hartkerk zullen zich dat nog wel herinneren.

Kort daarop werd Peter uitgezonden naar Puerto Rico, waar hij nog steeds werkzaam is.

Maar het is allemaal heel anders gelopen dan Peter ook zelf in gedachten had, toen hij naar Puerto Rico vertrok

Als zovele jonge en progressieve priesters in Latijns Amerika kwam Peter in conflict met zijn geweten en met de leiding van de RK Kerk. De oorzaak van dit conflict lag in de houding van de kerkleiding ten opzichte van de armoede en het onrecht onder het grootste deel van de bevolking en de weinig kritische houding en vaak vriendschappelijke banden die zij onderhielden met dictators en de rijke, armen onderdrukkende en uitbuitende, bovenlaag van de bevolking. Kritische priesters die de bevrijdingstheologie aanhingen en solidair waren met de armen, werden vaak door de kerk aan de kant gezet. Dat gebeurde ook met Peter.

Eens een priester, altijd een priester

Dit mag wel de lijfspreuk van Peter worden genoemd. Ook al is hij getrouwd en vader van kinderen en kleinkinderen, hij is zich altijd blijven inzetten voor de medemensen in Puerto Rico. Hij is nog steeds werkzaam in een religieuze gemeenschap “Jezus Middelaar” in een armenwijk van Bayamón. Nog steeds, ook daar, is er helaas een grote kloof tussen de armen en de kerk. De gemeenschap “Jezus Middelaar” wil deze kloof overbruggen door de mensen bij te staan met pastoraal werk en het toedienen van de sacramenten, daar waar de gevestigde kerk vaak in gebreke blijft.

Kerk zonder muren
Deze gemeenschap wordt plaatselijk ook wel de “kerk zonder muren” genoemd. Dat geldt figuurlijk maar ook letterlijk; de ruimte waar de mensen bijeen komen, bestaat slechts uit een betonnen dak, gedragen door pilaren. Er zijn geen muren. Ook spiritueel niet; de gemeenschap wil geestelijke openheid bevorderen, de mensen mogen hun geloof met blijheid en enthousiasme beleven, in liefde voor elkaar en met behoud van de eigen cultuur.

Naast Peter bestaat de gemeenschap uit nog een Nederlandse pater Dominicaan en 5 zusters.

Deze gemeenschap wil een open huis zijn voor de mensen aan de rand van de samenleving; daklozen, drugsverslaafden, politieke vluchtelingen en immigranten uit de Dominicaanse Republiek.

Fundación San Martín de Porres

Een groep gelovigen van de “kerk zonder muren”, afkomstig uit de Dominicaanse Republiek, heeft in 1998 het initiatief genomen tot het uitvoeren van projecten van economische ontwikkeling in verarmde gebieden in het Caribisch gebied, via coöperatieve samenwerking. Voor één van deze coöperaties heeft Peter onze steun gevraagd.
De situatie in de Dominicaanse Republiek
De gemeenschappen Paralimón en Dajao liggen in de Dominicaanse Republiek. Er is geen werk, de mensen hebben geen inkomen. Velen zijn weggetrokken naar grote steden óf hebben hun heil gezocht in Puerto Rico óf wonen als illegalen in de VS. Er is géén hulp te verwachten van de regering. Soms krijgen mensen wat geld toegestuurd door familie en kunnen daardoor overleven. De medische zorg voor de twee dorpsgemeenschappen is slecht. Er is weliswaar een ziekenhuisje, maar medicijnen zijn niet te krijgen of veel te duur. Ook aan het onderwijs schort nog veel; het gaat niet verder dan de vierde klas, vanwege gebrek aan lokalen en onderwijskrachten.

Hacienda Sint Martinus
Een groep gelovigen uit de gemeenschap van Peter heeft het initiatief genomen om de economische ontwikkeling via coöperatieve samenwerking van de grond te krijgen. Ze hebben daartoe de stichting “Fundación San Martin de Porres opgericht”. In 1994 werd een terrein gekocht van 40 hectaren, de “Hacienda San Martin”.

Het is de bedoeling hier melkvee, schapen en geiten te houden in combinatie met landbouw. Dit project staat model voor de hele omgeving, zodat mensen zelf in hun meest vitale noden kunnen voorzien. Het bezit van een eigen hacienda is onontbeerlijk want de meeste grond in de streek is in handen van grootgrondbezitters, die de mensen niet toestaan de grond te cultiveren.

Het begin is er al
Voor de irrigatie is een dammetje in een beekje aangelegd. Er zijn plannen voor een pomp en pijpleiding om het water te vervoeren, de watertank staat er al. Er zijn ook al een paar geiten en melkkoeien! En er is een landbouwkundig ingenieur, die op vrijwillige basis de officiële vertegenwoordiger en adviseur van de “Fundación” is. Zijn specialiteit is koffie verbouwen. Paralimón is daarvoor echter te droog, maar Dajao dat hoog in de bergen ligt heeft veel meer regen en zou daarom prima zijn. De mensen telen er nu koffie op kleine stukjes gehuurde grond, maar de verkoop van de oogst is niet genoeg om de schulden te betalen. De “Fundación heeft ook daar nu een stuk land kunnen kopen. Er is een coöperatie in oprichting om samen organische koffie te produceren en op de markt te brengen met uitschakeling van de “tussenman”
Naast koffie kunnen de mensen ook voedsel verbouwen, in eerste instantie voor eigen onderhoud.

Bereikbaarheid
Onontbeerlijk voor het welslagen van deze onderneming in Dajao is het meer of minder permanent begaanbaar maken van de weg naar het dorp. Een smalle zandweg en zeven bergstroompjes die gekruist moeten worden… en als het regent is het helemaal onmogelijk om boven te komen. Ook staat het schooltje halverwege de weg naar boven, dus weg onbegaanbaar: geen onderwijzer, geen school.

Een vrachtwagen

Voor het transporteren van bouwmaterialen, melk, water en medicijnen en andere benodigdheden voor het ziekenhuisje en het bejaardenhuis, voor het vervoer van koeien en geiten van de grens van Haiti (waar ze gekocht worden) naar Paralimón en voor het vervoer (in de nabije toekomst) van afgewerkte producten als geitenkaas, landbouwproducten en organische koffie naar de markt in Higuey (zes uur rijden) is een vrachtwagen dringend nodig.

En daar komen wij als parochie van de H Maria in beeld!!!!

Want wij willen Peter en de Fundación helpen bij de aanschaf van deze tweedehandse vrachtwagen. Dat kost ongeveer 17.000 euro, een heel bedrag!
Maar we hoeven dat niet helemaal alleen te doen. De Wilde Ganzen gaan ons daarbij helpen.

Als wij € 10.000,- bijeenbrengen, zal Wilde Ganzen daar € 7.000,- bijdoen. Dat is een geweldig gebaar!

Zullen we met zijn allen proberen of we in ieder geval het grootse deel van dat vehikel bij elkaar kunnen krijgen, zodat ze daar mobiel kunnen zijn en hun plannen voor een betere toekomst kunnen waar maken? Helemaal zelfstandig?

Laten we dat proberen voor onze plaatsgenoot, dat jongetje dat bij mij om de hoek woonde en daar naar de H. Hartkerk en de school ging. Ik ga ervoor!
Wij van de werkgroep Missie, Ontwikkeling en Vrede gaan ervoor! U ook?
Alstublieft….. Bij voorbaat dank!

Voor meer informatie:
Resi van Bolhuis (tel. 6913262) , Marianne Kuip (tel. 6975738) en Henk de Leeuw (tel. 6945462)
www.wildeganzen.nl
www.marissing.com